| Lodewijk Nasser | 29 augustus 2008 |
Izz, voor de lezers van HVV geen onbekende meer, is weer met een heus nieuw project bezig: De Allochtonen Defensie Liga. Allochtonen worden hier namelijk onderdrukt, sterker nog: etnisch gezuiverd, en de grote beschermheer Izz komt hen uit die benarde positie bevrijden. Waarvan akte!
Wat zo kenmerkend is aan het oeuvre van Izz, is dat hij een synthese probeert aan te brengen tussen Islamisme, marxisme en zijn eigen minderwaardigheidscomplex. Het is net zoiets als ik de spelregels van het tennis combineer met die van het voetbal en mijn eigen luiheid.
Vindingrijk is hij wel, maar consequent?
De islam geeft weinig om klassenbewustzijn en het marxisme geeft weer weinig om geloof, dat is immers het opium van het volk. Of hebben beiden toch iets gemeenschappelijks, wat je in eerste instantie wellicht over het hoofd ziet?
Inderdaad, wat beide ideologieën gemeen hebben is hun afkeer tegen de Judeo-Christelijke waarden, de pijlers waar onze Westerse beschaving op gefundeerd is. Ian Burama schreef daar een lezenswaardig boek over en noemde dat fenomeen occidentalisme. De constatering van de auteur is dat stromingen die ageren tegen het Westen feitelijk typische producten zijn van het Westen. De ironie is dus dat occidentalisme niks anders is dan Westerse zelfhaat.
Izz snapt dat heel goed en bezigt precies de taal die bij Westerlingen gevoelig ligt. Daarom vind ik hem ook in zekere mate een groot politiek talent, waar wij nog veel in de toekomst van zullen horen. Bovendien vind ik hem geen lafaard. Hij zoekt het debat op. Nadat ik aandacht schonk aan zijn praktische opdracht Maatschappijleer stuurde hij mij direct de verbeterde versie. Ook op Geenstijl, die het bericht overnam, en waar je kan reageren, ging hij gewoon het debat aan.
Hij schrijft eveneneens vaak vrij en onverveerd onder eigen naam. Dat kan je zelfs van mij niet zeggen. Wat wellicht goed aangeeft hoe in Nederland de verhoudingen liggen, en hoe hij zijn eigen stelling toch ondergraaft.
Ik geniet ook altijd van zijn schrijfsels. Die intense haat die er van afdruipt, werkt bij mij altijd op de lachspieren. Dan weet ik ook altijd weer het leven te relativeren. De beste wraak die je op iemand kan nemen is immers niet op hem te lijken. Confucius zei eens dat een toornig man vol vergaf zit. Nou, als dat waar is, is Izz een nucleaire installatie. Vergeleken met hem is handenschudweigeraar Faizal nog gematigd. Zelfs op de anti-Wilders-Hyve voelt hij zich misdeeld.
Grappig is ook dat Izz ten strijde trekt tegen racisme, maar een ieder met een onwelgevallige mening beticht van housenigger, slavenhoudersmentaliteit, excuusallochtoon, collaborateur of het feit dat zijn blanke huid hem ervan belet onrecht aan te voelen. (Zie het plaatje hierboven bijvoorbeeld). En Izz heb ik ook nooit zien lachen en grapjes maken. Oké, op die éne keer na dat onze jongens in Afghanistan op een bermbom reden. Izz, kon zijn geluk niet op en stak dat niet onder stoelen of banken.
Zal Izz slagen? Nee, uiteindelijk niet om velerlei redenen. Maar om er één te noemen.
De Marokkaanse en Turkse cultuur, zover wij daar over kunnen spreken, is nogal matrealistisch, net als bijvoorbeeld de Amerikaanse. Veel Nederlands-Turkse gezinnen kampen bijvoorbeeld met grote schulden. Designermerken vinden gretig aftrek onder Marokkanen, desnoods namaak. Het is niet voor niks dat een onderzoek door een multiculti-instituut naar de godsdienstbeleving van jonge moslims in Nederland de toepasselijke naam "Van Allah tot Prada" kreeg. Later kwam overigens een film, die er niks mee te heeft, met de naam: De Duivel draagt Prada. In deze context dus wel geestig.
Zal Izz hen alsnog van de Duivel kunnen afbrengen door hun klassenbewustzijn proberen bij te brengen? Izz, ik wens je veel succes!
Lodewijk Nasser
