Een essay over kleine mensen.
Binnenkort hoop ik mijn onderzoek naar het falen van rechts te publiceren. Heb nog even geduld. Maar ondertussen kan ik wel kwijt dat ik het egoïsme van rechts best spuugzat ben.
Waar doel ik dan op?
Op dit moment staat onze samenleving voor een grote uitdaging. Hoe om te gaan met een cultuur die ons terug wil brengen naar de zesde eeuw, maar tegelijkertijd macht wil in de 21e eeuw?
Van alle rangen en standen zijn er mensen die daar iets tegen doen. Waarvan akte. Maar al deze lieden hebben toch altijd weer de unieke gave ruzie met elkaar te maken, vaak over triviale zaken. Tenminste in het licht van het Kwaad wat op ons af dreigt te komen. Zelfs een kleine verkeerde opmerking en je kan uit de gratie raken. Dat wordt je geëxcommuniceerd en keert het kwaad zich tegen jou. Men vreet elkaar dan als het ware op. Net als twee dieren in een kooi die een tijdje geen eten krijgen. Die eigengereidheid tref ik weer overal aan. Zo hielden Pim Fortuyn en Theo van Gogh het zelf ook nergens lang uit. Maar wij zien het ook bij de lagere echelons.
Om maar iets te noemen. Het weblog van Stan de Jong. De goede man verblijdt ons onbaatzuchtig met een prachtsite, waarin hij ondermeer misstanden van de rechtelijke macht aankaart. Wat ben ik toch het Opperwezen dankbaar dat er zulke lieden bestaan! Maar wat doen een aantal ondankbare schepselen? Die keren zich tegen hem! Ja, goede mensen. Die keren zich tegen iemand die belangeloos, voor de goede zaak en betaald uit eigen zak een weblog in het leven heeft geroepen. Zoiets had hij natuurlijk nooit moeten doen. Hoe haalt hij dat toch in zijn hoofd? Je bent daarom een echte vrijheidsstrijder als je daar je pijlen op richt! Zo dapper en origineel!
Ik denk zelf dat mensen die het gevoel hebben ergens geen controle over te hebben, een genoegdoening eruit halen om daar maar anderen dwars te zitten. Het is dus een uiting van hun machteloosheid. Tot op zekere hoogte ben ik dan best begripvol.
Maar dat heeft ook zijn grenzen. Zelf heb ik maar een kleine wens, of beter gezegd drijfveer: het Westen van een nieuwe Middeleeuwen behoeden. Klinkt bombastisch, maar ach: het houdt me tenminste van de straat.
Ruzie maken over triviale zaken beschouw ik daarom als het summum van egoïsme.
Dus lieve ruziemakers; bezint eer gij begint.
